Bob Groen

Bron: http://www.asserjournaal.nl/pagina.php?pid=6811

Mensen die er toe doen

Bob Groen: ‘Kunstwerk bij station mag van mij wel
ómwaaien!’

Assen– Tijdens de Molukse gijzeling in 1978 van de medewerkers in het Pro-vinciehuis kwamen bij Bob Groen, daar werkzaam als stedenbouwkundige, de herinneringen aan het jappenkamp weer boven. Daar zat hij als veertienjarige in het jongenskamp in Bandoeng.

Hij hoorde het hem bekende Maleis spreken en ervoer de angst van toen. En terecht, want een van de collega’s scheen iets verkeerds te hebben gezegd, want hij werd naar buiten gesleept en doodgeschoten.

Bob Groen heeft over zijn ervaringen een boek geschreven: ‘Jongens van Baros 6’,  het jongenskamp, en de gijzeling van Assen.

Misschien daardoor heeft hij alle gebeurtenissen goed kunnen verwerken en noemt hij zich heden ten dage een gelukkig mens.

De nu 75-jarige Pieter Cornelis, maar kortweg ‘Bob’ Groen kwam als 16-jarige in Nederland aan. Hij studeerde in Delft bouwkunde. Na z’n militaire dienstplicht kreeg hij een baan in Rotterdam en vestigde zich in Zwijndrecht.

In 1971 kwam Bob Groen in Assen terecht door een sollicitatie bij het Provinciehuis. Tot z’n 61-ste levensjaar bleef hij daar werken en werd daar uiteindelijk adjunct-directeur van de Provinciale Planologische Dienst.

Direct na zijn pensionering werd hij voorzitter van de Drentse Bond Heemschut, de vereniging tot bescherming van cultuurmonumenten.
Vorige maand beëindigde hij na veertien actieve jaren dit voorzitterschap. Met deze functie maakte hij het zich niet gemakkelijk, want de vereniging mag wel adviseren, maar kan en kon niet altijd voorkomen dat cultuurgoed verloren gaat.
Successen heeft Heemschut geboekt met het behoud van de voormalige Vermeerschool, met het redden van de Oldambtsterboerderij in Kloosterveen en het voorkomen van de plaatsing van een 40 meter hoge reclamemast in Witterveld. Minder succes had de vereniging met de bouw van de politietoren en ook het kunstwerk voor het station mag volgens Bob Groen wel omwaaien.
Ook volgt de Bond Heemschut met argusogen de ontwikkeling van de nieuwe Kolk, want een hoge toneeltoren vindt men zeer storend in het geheel en moet zover mogelijk uit het Vaartaanzicht komen.

Op de voordeur van zijn woning prijkt een bordje dat ‘oma, terwijl u wacht, de kinderen verwent’. Dat heeft te maken met het trotse bezit van een kleinkind en de tweede op komst. Zelf hebben Anne en Bob Groen drie kinderen die allen in de voetsporen van de ouders creatieve beroepen hebben gekozen.

Bob en Anne houden beiden van schilderen en hij heeft van Anne een portret in brons gemaakt.

Veelzijdige mensen houden zich met diverse zaken bezig. Bob is lid van de Vrijmetselaarsloge Moed en Volharding in Assen en hij regisseerde en speelde met de groep De Soos, toneelstukken in De Kolk. Met een andere groep, genaamd ‘Blauwgroen’ (Bob Groen en Henk Blaauwbroek), hield hij avonden om amateur-talent een kans te geven voor publiek te spelen. Zijn leeftijd weerhoudt hem er niet van om ook nog te gaan studeren: psychologie en Italiaans.
Dat laatste bracht en brengt hem en zijn vrouw Anne ertoe om de vakanties in Italië door te brengen. Maar voor alles is hij gelukkig in zijn zelf ontworpen huis in Pittelo. Het kan niet anders of er komt voor zo’n gedreven en creatief mens vast wel weer iets anders op zijn pad.

Marijke van den Broek

Bank Loge Humaniteit in Wilhelminapark Meppel (foto H.Haak)

Opmerking webmaster:
Bob is ook ontwerper van het bankje in het Wilhelminapark dat Loge Humaniteit heeft geschonken ter gelegenheid van 250 jaar vrijmetselarij in Nederland.